Duizendpoten

D uizendpoten kunnen ongeveer 30cm. lang worden. Zij zijn net als schorpioenen vooral ’s nachts actief.

Duizendpoten verschuilen zich overdag onder stenen, bomschors etc.

Ook duizendpoten leven in gezinsverband waarbij jonge duizendpoten de eerste weken door de moeder worden verzorg. De jonge duizendpoten worden door de moeder als een bal bijeengehouden waar zij beschermend omheen ligt.

Duizendpoten leven van insecten, spinnen en kleine hagedissen. Een mens wordt alleen gebeten als de duizendpoot zich bedreigd voelt.

Een beet van een duizendpoot geeft de zelfde symptomen als een beet van een schorpioen. Echter de symptomen bij een beet van duizendpoot zijn veel heftiger en geeft soms wel twee dagen pijn en koorts.

Een beet van een duizendpoot voor hele kleine kinderen is gevaarlijk.

Behandeling van een beet van een duizendpoot:

• dep de steek met azijn, azaron oid;
• geef zonodig een pijnstiller, bijvoorbeeld paracetamol;
• verpak de steekplaats in koude kompressen;
• bel met de ziekenboeg voor medisch advies. In de ziekenboeg kan eventueel met lokale pijnstillende injecties de pijn onderdrukt worden. Hoe sneller dit kan geschieden, des te groter de kans op succes.

Preventie:

• rondslingerende kledingstukken, dweilen, stapels tapijttegels, maanden met wasgoed, kratjes, kinderspeelgoed etc, worden door schorpioenen verwelkomd als schuilplaats. Leer u zelf en de kinderen aan om voorwerpen waar ongedierte onder kan zitten voorzichtig op te pakken;
• grijp nooit met de hand onder een steen;
• draag handschoenen wanneer u in de tuin aan het klussen bent.
• kippen houden het erf en tuin ongedierte vrij. Zij eten oa schorpioenen, kakkerlakken en duizendpoten.

Kakkerlakken

K akkerlakken zijn in sommige streken een ware plaag. De naam alleen brengt velen tot griezelen en hun aanwezigheid is niet erg aangenaam.

Kakkerlakken zijn niet schadelijk voor de gezondheid en brengen geen ziektes over. Wel eten kakkerlakken vrijwel alles dat ze tegenkomen.

Kakkerlakken planten zich snel voort. Binnen een half jaar kan één vrouwtje voor 200 nakomelingen zorgen.

Bestrijding:

• houd het huis goed schoon;
• ventileer en lucht veel; kakkerlakken houden niet van tocht;
• dweil de vloer met een desinfecterend middel zoals pinesol.  Overigens heet dweilen op Aruba moppen;
• schakel in een professioneel bestrijdingsbedrijf in om periodiek het huis en tuin te controleren op insecten.

Maribomba

W e zien de maribomba vaak rond vliegen op zoek naar water. Bijvoorbeeld het druppeltje uit de kraan.

Het nest van een maribomba wordt gebouwd van met speeksel gebonden plantenresten. Het uiterlijk van een nest ziet eruit als een soort perkament. Er zijn nesten gevonden van meer dan 70cm doorsnede.

De Maribomba is een niet agressieve Arubaanse wesp. In tegenstelling tot de Nederlandse wesp komt de Maribomba niet op zoetigheid af. Maribomba's zijn agressief wanneer zij zich bedreigd voelen. Het vlak bij een nest komen wordt als een bedreiging ervaren. Een Maribomba nest wordt van gebouwd met behulp van hun speeksel. De nesten hangen meestal ergens onder bv. een dak of rotspartij. Voor het aanmaken van speeksel heeft de Maribomba veel water nodig, en zijn daarom vaak op zoek naar water.

Maribomba nesten kunnen van afstand met een krachtige waterstraal worden weggespoten.
Sympathiek van de maribomba is dat hij onze zoetigheden zoals frisdrank niet zo fanatiek belaagt als de Nederlandse wespen.

De maribomba steekt nagenoeg nooit. De uitzondering hierop als de Maribomba zich bedreigt voelt. Het gebeurt nog wel eens dat spelende kinderen in de buurt van een nest raken en dan soms 5 á 10 keer worden gestoken. Gelukkig loopt dit eigenlijk altijd goed af omdat de steek van een maribomba minder erg is dan die van een Nederlandse wesp.

Behandeling:

• azaron, prikweg etc. op en rondom de steekplaats smeren;
• deppen met verdunde ammoniaoplossing;
• aanbrengen van ijskompressen op de steekplaats.

Na een uur is de ergste pijn weg en blijft allen nog de jeuk over.

Ratelslangen

D e Arubaanse ratelslang is een dikke adderachtige slang met aan de punt van zijn staart een ratel. Tijdens de groei van de ratelslang vormt zich bij iedere vervelling een extra segment aan de ratel. Deze ratel wordt gebruikt om geluid te maken wanneer de ratelslang boos is of zich bedreigd voelt.

Bij de nadering van een mens zal de ratelslang meestal (dus niet altijd) gaan ratelen. De ratelslang zal de confrontatie met de mens proberen te vermijden. Als de mens zich bij een confrontatie met de ratelslang zich stil houdt, zal de ratelslang altijd uit zich zelf verdwijnen.

De ratelslang wordt maximaal 1 meter lang en 5 cm dik. De Arubaanse ratelslang onderscheidt zich in kleur van de stamvorm van het continent. De Arubaanse ratelslang is lichtbruin of grijs gekleurd met een ruitvormige of zigzag tekening op de rug. De buikzijde van de ratelslang is gebroken wit van kleur. Deze typische ondersoort komt nergens anders op de wereld voor.

De ratelslang houdt van donkere plaatsen en die vindt hij tussen de kalkrotsen en stenen in het Arikokpark. Hij voedt zich met hagedissen en kleine zoogdieren zoals ratten en muizen. Vaak zal een de ratelslang hooguit maar één keer in 1 tot 2 weken een prooidier verschalken.

De ratelslang verlamt of doodt zijn prooi met zijn gif dat via een beet wordt in gebracht. De prooidieren sterven meestal binnen één minuut.

Behandeling van een beet van een ratelslang:

• Regel transport naar het hospitaal;
• Laat het hospitaal waarschuwen, opdat daar antiserum wordt klaargezet;
• Patiënt zittend vervoeren. Niet laten lopen!;
• Leg een stevige band boven en onder de wond. Bijvoorbeeld door een riem of doek, maar niet zo strak dat de bloedcirculatie totaal wordt stopgezet;
• Wikkel de beetplaats in ijskompressen. Hierdoor wordt de opname van gif in het lichaam verminderd

Santanero ook wel of Sentinero genoemd.

D e santanero (of sentinero) is kleiner dan de ratelslang.

De maximale lengte van de Santanero is ongeveer 70 cm. Het postuur van de santanero komt ongeveer over een met die van de Nederlandse ringslang. De tekening op de rug bestaat uit zwarte banden afgewisseld met witte banden. De buik van de santanero is wit.

De santanero is volkomen onschuldig. Hij beschikt niet over giftanden en zal/kan nooit een mens aanvallen.

Behalve in de bush komt de santanero ook vaak voor in tuinen. Overdag houdt hij zich onder bladeren schuil. ’s Nachts gaat hij op pad.

De santanero vangt veel insecten vooral kakkerlakken. Het feit dat de santanero ongevaarlijk is voor de mens en dat hij veel insecten eet maakt hem tot een nuttige tuinbewoner.

Sapo's

D e Sapo is een oorspronkelijk niet op Aruba voorkomende grote pad. Hij is waarschijnlijk door zand of grond transporten van het vasteland meegekomen.

De mannetjes Sapo is ca 12 cm en de vrouwtjes Sapo is ca 25 cm lang.

De Sapo heeft zich goed aangepast aan het leven op vaak dorre en droge plekken.

In het regen seizoen kunnen de Sapo’s de nachtrust verstoren door hun onophoudelijk gekwaak. Dit gekwaak lijkt op dat van een brulkikker.

De eieren van de Sapo worden in het water gelegd. Deze eieren lijken op flink uit de kluiten gewassen geelachtige kikkerdril.

Wanneer de Sapo zich bedreigd voelt spuugt hij een flinke straal speeksel uit. Dit speeksel bevat uiterst giftige stoffen. Het speeksel kan ongeveer 2 meter ver komen.

Kleine huisdieren kunnen aan dit giftige Sapo speeksel binnen een half uur dood gaan.

De wratachtige huid van de Sapo is bruin. Zij hebben achter de oren gifklieren, en kunnen dit gif ongeveer 2 meter ver spuiten. Het gif is een melkachtig slijm en is voor vooral honden dodelijk.

Wanneer een Sapo wordt bedreigd door een (blaffende) hond spuit de Sapo het gif in de bek van de hond. Binnen enkele minuten zal de hond gaan schuimbekken en in shock raken. Tevens worden de tong/slijmvliezen blauw. Wanneer dit gebeurd moet de bek van de hond zo snel mogelijk met veel water schoon gespoeld en moet de dierenarts ingeschakeld worden.

Preventie:

• De Sapo is een alleseter, die vele insecten, regenwormen, kakkerlakken ed., maar ook hondenvoer eet. Zorg dus dat er geen restant eten in de etensbak van de hond blijft staan.

Muggen/Denque/Knokkelkoorts

I n de regentijd neemt het aantal muggen toe. Een steek van een mug is niet gevaarlijk. Een uitzondering hierop zijn steken van de Aedes aegypti (tijgermug).

De tijgermug is te herkennen aan zijn zwart-wit gestreepte poten.

Een steek van de tijgermug kan dengue, ook knokkelkoorts genoemd, over brengen. Dengue is er in 2 soorten waarvan één levensbedreigend is. Op Aruba komt de levensbedreigend soort niet voor.

De incubatietijd van dengue is twee tot vijftien dagen, het gemiddelde ligt tussen vijf en zeven dagen. De eerste tekenen van de ziekte zijn acute hoge koorts met koude rillingen, zware hoofdpijn, pijn achter de ogen, en spier- en gewrichtspijnen. Na de eerste ziektedagen krijgt de patiënt last van hoesten, keelpijn, smaakveranderingen, misselijkheid, overgeven en huiduitslag. Jonge kinderen krijgen de ziekte vaak in lichte vorm; zij zijn misselijk en hebben last van huiduitslag. Bij oudere kinderen en volwassenen zijn de klachten vaak ernstiger.

Behandeling:

• aangezien het een virusinfectie betreft bestaat er geen specifieke behandeling;
• symptoom bestrijding door gebruik van pijnstillers en koortsverlagers (bv paracetamol).

Win altijd medisch advies in!

Boa's

D e Boa is een niet giftige wurg slang. Hij verplaatst zich over de grond en via bomen.

De Boa is te herkennen aan de circa 25 donkere banden op een lichtbruine ondergrond.

Ten aanzien van de boa constrictor is er zelfs een beleid om te proberen de deze species lokaal uit te roeien.

De boa is op Aruba een zogeheten “invasive species”: zij kwam voor 1997 niet in het wild voor, maar is door mensen illegaal op Aruba geïntroduceerd. Doordat de boa geen natuurlijke vijand heeft vormt zij een bedreiging voor de bestaande dieren op Aruba.