sapo

De Sapo is een oorspronkelijk niet op Aruba voorkomende grote pad. Hij is waarschijnlijk door zand of grond transporten van het vasteland meegekomen.

De mannetjes Sapo is ca 12 cm en de vrouwtjes Sapo is ca 25 cm lang.

De Sapo heeft zich goed aangepast aan het leven op vaak dorre en droge plekken.

In het regen seizoen kunnen de Sapo’s de nachtrust verstoren door hun onophoudelijk gekwaak. Dit gekwaak lijkt op dat van een brulkikker.

De eieren van de Sapo worden in het water gelegd. Deze eieren lijken op flink uit de kluiten gewassen geelachtige kikkerdril.

Wanneer de Sapo zich bedreigd voelt spuugt hij een flinke straal speeksel uit. Dit speeksel bevat uiterst giftige stoffen. Het speeksel kan ongeveer 2 meter ver komen.

Kleine huisdieren kunnen aan dit giftige Sapo speeksel binnen een half uur dood gaan.

De wratachtige huid van de Sapo is bruin. Zij hebben achter de oren gifklieren, en kunnen dit gif ongeveer 2 meter ver spuiten. Het gif is een melkachtig slijm en is voor vooral honden dodelijk.

Wanneer een Sapo wordt bedreigd door een (blaffende) hond spuit de Sapo het gif in de bek van de hond. Binnen enkele minuten zal de hond gaan schuimbekken en in shock raken. Tevens worden de tong/slijmvliezen blauw. Wanneer dit gebeurd moet de bek van de hond zo snel mogelijk met veel water schoon gespoeld en moet de dierenarts ingeschakeld worden.

Preventie:

• De Sapo is een alleseter, die vele insecten, regenwormen, kakkerlakken ed., maar ook hondenvoer eet. Zorg dus dat er geen restant eten in de etensbak van de hond blijft staan.

Bron:
Gezond in de west door H.M.Warnsinck (marinearts), P.Th.A.Hofman (ziekenverplager), IJ.P.Wit (marnier-peletonsverpleger) 1993
Kopie beschikbaar gesteld door: Patty Portier Department. of Agriculture, Husbandry & Fisheries Aruba